از دید جنگطلبان واشنگتن و تلآویو٬ چنانچه سه پیشنیاز زیر برآورده شود٬ راه حملهً نظامی به ایران هموار است:
یک - سقوط دولت بشار اسد - که مساوی است با تقلیل "عمق استراتژیک" ایران در منطقه - و استقرار متعاقب یک دولت تحت نفوذ عربستان سعودی و آمریکا. چنین تغییری به احتمال زیاد باعث "نظامیتر" شدن فضای سیاسی کشور خواهد شد و مجموع نهادها و دستگاههای مدیریتی حکومت را به سمت و سوی آمادهباش برای یک تقابل نظامی سوق خواهد داد.
دو - ایجاد یک تشکل سیاسی/نظامی جهت تسهیل و مشروعیتبخشی به عملیات نظامی و هموار ساختن گذار از سیستم فعلی به سیستم مورد نظر. این امر با خروج سازمان مجاهدین خلق از لیست سازمانهای تروریستی وزارت امور خارجهً آمریکا میسر است و برخی از حامیان این گروه - که قریببهاتفاق از طیف نومحافظهکار افراطی آمریکا و از طراحان جنگ پیشین با عراق هستند - دیگر چنین نیتی را پنهان نمیکنند.
سه - پیروزی جمهوریخواهان در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲. به احتمال زیاد مباحث سیاست خارجهً انتخابات بعدی آمریکا صرفاْ متمرکز بر موضوع ایران خواهند بود. و قطعاْ رقیب انتخاباتی باراک اوباما عدم موفقیت چهار سالهً او در ایجاد ارتباط با ایران و حل مسائل امنیتی با آن کشور را دلیل بر "مذاکرهناپذیر بودن ایران" و "شکست دیپلماسی" و "ضرورت توسل به زور" قلمداد خواهد کرد. و بدین وسیله پیشزمینههای لازم برای اقدام نظامی رئیسجمهور جمهویخواه آینده مهیا خواهد شد.
در حال حاضر٬ مقدمهچینی برای تحقق هر سه پیشنیاز قابل مشاهده است. میماند هشیاری ما و دلسوزان کشور.
No comments:
Post a Comment