جنبش سبز "دیپلماسی" می خواهد
جنبش سبز هیچ تشکل و هویت رسمیای در عرصهٔ بین المللی ندارد. به همین دلیل نیز میتوان گفت که عملاً تا به امروز «سیاست خارجی» نداشته است. از دو سال پیش تا کنون، از دل جنبش سبز هیچ تشکل اصیل و مشروعی به وجود نیامده است که بتواند برنامه و استراتژی مشخصی جهت تعامل با سایر دولتها و سازمانهای بین المللی به منظور تاثیرگذاری بر تصمیمات و مواضع آنها ارائه دهد. به عبارتی، در طول بیش از دو سال حیات سیاسیاش، جنبش سبز هنوز نتوانسته است انتظارات و مواضع مشخص، شفاف و مدللی - در حوزه حقوق بشر، تحریمها، برنامه هستهای، نحوهٔ تعامل با دولت فعلی ایران و غیره - فرمول بندی و تقدیم جامعه بین المللی کند. از سوی دیگر، به دلیل نبود چنین ظرفیتی، جنبش سبز نتوانسته است آنطور که میبایست بر معاملات زیانبار و قراردادهای بین المللی منعقد شده میان دولتها و شرکتهای خارجی و دولت نامشروع ایران نظارت و جهت افشا یا لغو آنها تلاش نماید.
از آنجا که هیچ تعامل حساب شدهای با دولتها و نهادهای بین المللی نداشتهایم، و از آنجا که وزن خاصی در مناسبات و معادلات بین المللی نیز نداشتهایم، طبعاً بسیاری از پتانسیلی را که در حوزه دیپلماسی عمومی (یعنی در جلب و همراه سازی افکار عمومی ملتها) بدست آورده بودیم را نیز به مرور زمان به هدر دادهایم. در واقع به دلیل ضعف در سازماندهی - و به بهانهٔ تکثرگرایی و «چند صدایی» - هیچ صدای واحد و موضع قاطعی که در آن همزمان منافع ملت (حقوق بشر) و منافع ملی (تمامیت ارضی، منابع ملی، امنیت، و استقلال کشور) لحاظ شده باشد، از جانب جنبش سبز به گوش بازیگران صحنه جهانی نرسیده است.
این یک نقص اساسی است که باید به ویژه امروز، در پسٍ تعیین گزارشگر ویژهٔ شواری حقوق بشر سازمان ملل، هر چه سریعتر مرتفع شود. از این پس دیگر وقت تعلل نیست. هر گونه آشفتگی، انفعال، تناقض و بینظمی در تعامل میان جریان دموکراسی خواه ایران و دفتر گزارشگر ویژهٔ سازمان ملل، از بازدهی، اعتبار و قدرت تاثیرگذاری گزارشات او کم خواهد کرد. از طرف دیگر، اگر صاحبان اصیل جنبش سبز ،در این برههٔ حساس، عرصه را خالی بگذارند، جنگ طلبان و غرض ورزان ( به ویژه لابی های مرتبط با جریان نومحافظه کار آمریکا و دولت اسرائیل) بدون تردید فرصت را غنیمت خواهند شمرد تا به نام جنبش سبز و به کام خود گزارشات را به سمت و سویی سوق دهند که هیچ تناسبی با اصول، ارزشها، منافع و اهداف درازمدت ملت ایران نداشته باشد.
حال که فرصتی استثنایی برای ارتقای کیفیت وضع حقوق بشر در ایران بدست آمده، جنبش سبز باید بتواند اعتبار و برَش لازم را - به مدد یک تشکل یا نهاد همآهنگ کننده - به وجود آورده و با ایجاد ارتباط نزدیک با گزارشگر ویژه (دکتر احمد شهید) ، ضمن اعمال نظارت بر کار او، به منظور موفقیت هر چه بیشتر ماموریت وی اقدام نماید. در این راستا، نمایندگان مهندس موسوی و حجت الاسلام کروبی در خارج از کشور - به اتکاء میلیونها رای مردم به موکلین خود - میتوانند نفش بسزایی ایفا نمایند.
امروز، بیش از هر زمان دیگری، جنبش سبز نیاز به یک دستگاه دیپلماسی دارد. آقای امیراجمند، دیگر نوبت شماست
